Mój świat...

Sztanga na sercu, umysł w chmurach, materializm i oczyszczenie.

Jestem ogromnie zdołowany. Nie trzeba pokazywać mi sms by uświadomić mi ze mam tutaj nie wracać. Przyjazd tutaj pod względem wielu aspektów życiowych był (mogę to w pełni szczerze napisać) jedna z moich porażek życiowych. Oczywiście wyciągnę z tego wnioski na przyszłość, lecz jestem teraz czuje się jak największy śmieć i opinia moja i mój charakter są mieszane z błotem. Tak samo emocjonalnie czułem się po wypadku, gdy miałem wrażenie, że cały świat mnie opuścił... Wstawiłem się za 2 tłumaczami (i nie tylko ja, lecz pisze o sobie) a oni odwrócili się dupą. Siedzę cicho milczę zachowuje się jak cień.. Odebrano mi honor.

Wydaje mi się, że postawiłem jej ultimatum… Rozmawialiśmy dziś a raczej ja na początku słuchałem bez emocji, bo standardowo jak by się nic nie działo i wybiela się beznadziejnymi argumentami. Prosto rzecz ujmując nie ma żadnych argumentów na swoje postepowanie. Jest beznadziejna –czekam na zmianę albo out. Póki, co nie będę pisać jak do tej pory to robiłem. Powiedziałem, że się odłączę i czekam na informacje od Ag. Jak chce dalej w tym trwa to trzeba zrezygnować z czegoś
Podsumowanie.
W miłości fatalnie, w pracy beznadziejnie, światełko w tunelu to wakacje, bo jedyne, co jest to fundusze i plany. Aaaaa i nie mogę zapomnieć o moim przyjacielu!! Dziękuję!!

Lepszy początek lub gorszy koniec.